We wtorek 24 stycznia 2023 roku zaplanowane było, przesunięte z wcześniejszego terminu, posiedzenie Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii poświęcone rozpatrzeniu rządowych projektów ustaw Prawo komunikacji elektronicznej [PKE] i przepisy wprowadzające ustawę – Prawo komunikacji elektronicznej [wPKE] (druk sejmowy odpowiednio nr 2861, 2862).

Projekty te stanowią bardzo obszerny materiał. PKE to 445 artykułów, natomiast wPKE to „tylko” 117 artykułów i zawiera nowelizację 65 ustaw. Projekty łącznie z uzasadnieniami, OSR, projektami przepisów wykonawczych to ponad 4700 stron.

Analizując te projekty pamiętać należy również o innych projektach będących w legislacji, na przykład nowelizacji ustawy o KSC, o zwalczaniu nadużyć w telekomunikacji, zwalczaniu pornografii w Internecie. Analiza całych projektów ustaw i przepisów nowelizowanych tymi projektami wymaga bardzo dużo pracy no i oczywiście nie mniej czasu.

W związku z powyższym zajęliśmy się przede wszystkim analizą tej części przepisów na której znamy się najlepiej, czyli regulujących sprawy obowiązków nakładanych na przedsiębiorców komunikacji elektronicznej, a w szczególności dotyczących obronności i bezpieczeństwa.

Analizując i komentując zagadnienia związane nawet pośrednio z szeroko pojętym bezpieczeństwem należy mieć na uwadze, że bezpieczeństwo jest to jedna z najważniejszych wartości i potrzeb człowieka. Ważniejsze są tylko zapewnienie potrzeb fizjologicznych (sen, pożywienie, schronienie, itp.) Mając świadomość bezpieczeństwa oczekuje się od wszystkich uczestników procesu jego zapewnienia dołożenia najwyższej staranności.

Oczekujemy, że autorzy projektów aktów prawnych przestrzegają zasad racjonalnego prawodawcy, przestrzegając nie tylko formalnych zasad tworzenia prawa, opracowują i wprowadzają do stosowania optymalne przepisy, zredagowane zwięźle i syntetycznie, aby były zrozumiałe przez adresatów i dokładnie wyrażały intencje prawodawców.

Poniżej, bardzo krótko kilka, no może kilkadziesiąt, zdań na temat zakresu obowiązków i podmiotów zobowiązanych do ich realizacji. W kolejnych artykułach podzielimy się spostrzeżeniami uwzględniając również naszą wieloletnią praktykę.

Najbardziej skomplikowana i zarazem bardzo kosztowna grupa obowiązków spoczywających na przedsiębiorcy komunikacyjnym to przygotowanie sieci telekomunikacyjnej w taki sposób, aby ustawowo upoważnione podmioty mogły przeprowadzić legalną kontrolę informacji.

Mając powyższe na względzie, jak wynika z projektowanych przepisów PKE i wPKE, na przedsiębiorcy komunikacji elektronicznej spoczywa kilka różnych obowiązków dotyczących zapewnienia określonym organom kontroli informacji przesyłanej w sieci telekomunikacyjnej oraz danych związanych z tymi kontrolowanymi informacjami.

W kolejnych artykułach przedstawimy bardziej szczegółową analizę poszczególnych obowiązków spoczywających na przedsiębiorcach komunikacji elektronicznej.

To właśnie o nich mówiliśmy na webinarium w ubiegłym tygodniu. Temat okazał się ważny i ciekawy, bo na 60 zarejestrowanych osób 50 wzięło udział w wydarzeniu i zostało do końca, czyli do odpowiedzi na pojawiające się w trakcie pytania. Widzimy, że takie spotkania są potrzebne i na pewno będziemy organizować kolejne wydarzenia, także śledźcie nasz newsletter oraz nasze media społecznościowe i zapraszamy do kontaktu.

Idą święta, więc dorzucamy jeszcze jedną dobrą wiadomość. Jeżeli jesteście zainteresowani zakupem i wdrożeniem przygotowanej przez nas dokumentacji, co umożliwi sprawne wywiązanie się z obowiązków wynikających z zapisów rozporządzenia, zostawcie dane kontaktowe w poniższym formularzu.

Nasze wątpliwości dotyczą niektórych definicji, stanowiące podstawę do tworzenia dobrze funkcjonującego przepisu, a omówione poniżej.

O ile pojęcie „telekomunikacja” została zdefiniowana w sposób jasny i zrozumiały to już „komunikacja elektroniczna” nie jest zdefiniowana. Oprócz definicji tych dwóch pojęć należy również określić wzajemnych zależności tych pojęć. Warto zastanowić się czy należy używać dwóch bardzo zbliżonych pojęć.

Zaproponowaliśmy, aby użyć tylko pojęcie „komunikacja elektroniczna”, precyzyjnie zdefiniowanego, które zastąpi obecnie używane w PKE pojęcia „telekomunikacja” i „komunikacja elektroniczna”.

Następne zgłoszone przez nas wątpliwości dotyczyły definicji pojęć, w których użyto określenia „publiczny”, takich jak:

•  „publiczna sieć telekomunikacyjna”, 
• „publicznie dostępna usługa telekomunikacyjna”, 
• "publicznie dostępna usługa komunikacji elektronicznej”. 

Brak definicji przeciwnych, to znaczy „niepubliczne sieci telekomunikacyjne”, inne niż publicznie usługi telekomunikacyjne lub komunikacji elektronicznej, oraz mało precyzyjne definicje dotyczące pojęć „publicznych” powodują trudności w określeniu „publiczności” prowadzonej działalności przez przedsiębiorcę.

Zarekomendowaliśmy również opracowanie definicji pojęć przeciwnych to znaczy określenie usług innych niż publicznie dostępnych usług, niepublicznych sieci itp.

Należy pamiętać, że na przedsiębiorcach eksploatujących publiczną sieć telekomunikacyjną lub świadczących publicznie dostępną usługę komunikacji elektronicznej (w tym telekomunikacyjną) spoczywa wiele ustawowych obowiązków np. retencja danych telekomunikacyjnych.

Zaproponowaliśmy zmianę konstrukcji przepisów dotyczących bardzo szeroko pojętego bezpieczeństwa a regulujących sprawy wewnętrznego bezpieczeństwa przedsiębiorcy jak i obowiązków realizowanych na rzecz administracji publicznej związanych z bezpieczeństwem i obronnością.

Zaproponowaliśmy, aby te zadania i obowiązki opisać w czterech grupach przepisów:

Pojęcie „sytuacja szczególnego zagrożenia” została już użyta w Konstytucji RP

W myśl tego przepisu sytuacja szczególnego zagrożenia jest to zdarzenie, które uzasadnia wprowadzenie stanu nadzwyczajnego, to znaczy, że zaistniało takie zagrożenie, wobec którego przeciwdziałanie środkami konstytucyjnymi są niewystarczające i państwo musi zastosować środki nadzwyczajne.

Organ uprawniony do wprowadzenia stanu nadzwyczajnego dokonuje oceny sytuacji pod względem spełnienia warunków do wprowadzenia stanu nadzwyczajnego to znaczy ocenia, czy wystąpiła sytuacja szczególnego zagrożenia. Użycie w ustawie Prawo komunikacji elektronicznej pojęcia „sytuacja szczególnego zagrożenia” może powodować wątpliwości interpretacyjne. 

Planowanie działań oraz ich realizacja ogranicza się do zapewnienia bezpieczeństwa i integralności sieci, usług oraz danych będących w jego właściwości.

Bardzo miękki warunek zawarty w określeniu „uzasadnione wątpliwości” może spowodować, że praktycznie każdy przedsiębiorca może być poddany audytowi. Warto zaznaczyć, że koszt takiego audytu dla wielu przedsiębiorców może przekraczać jego możliwości finansowe.

Proponujemy wskazać bardziej precyzyjne konkretne lub przykładowe przesłanki uzasadniające podjęcie działań przez Prezesa UKE. Redagując ten przepis należy mieć na względzie, że Prezes UKE może wszcząć działania kontrolne bez uzasadnienia oraz do zespołu kontrolnego może włączyć ekspertów nie będących pracownikami UKE.

Zapraszamy na naszą prelekcję która odbędzie się podczas 25 iNet Meeting / Oktel 6.  W czasie naszego wystąpienia omówimy kluczowe zmiany w nowo tworzonym prawie skupiając się głównie na sprawach obronności i bezpieczeństwa, ale również o obowiązkach wynikających z ostatnio wprowadzonych w życie rozporządzeniach dotyczących Planów Działań oraz Bezpieczeństwa i Integralność Sieci i Usług.

Już możemy zdradzić, że planujemy kilka nowości w związku z nowymi Rozporządzeniami.

Więcej szczegółów w Jachrance podczas prelekcji oraz na naszym stoisku – Do Zobaczenia 😊

A do tego czasu śledźcie nasze kanały w mediach społecznościowych oraz odwiedzajcie naszą stronę, tam też pojawią się ciekawe nowości.